آشنایی با فوت و فن‌های «سرمایه‌گذاری» ـ قسمت اول

 در آموزشی

دانستی های ضروری درباره «سرمایه گذاری»

برخلاف تصور عامه مردم، «سرمایه گذاری» به معنای کسب سود آنی و بالا در مدتی کوتاه نیست بلکه این عبارت به معنی صرف نظرکردن از عایدات امروز به امید دریافت عایدات بیشتر در آینده است. سرمایه‌گذاری را به روش‌های مختلفی تقسیم بندی می‌کنند:

۱ بر اساس موضوع سرمایه گذاری: سرمایه‌گذاری به دو دسته سرمایه‌گذاری واقعی و سرمایه‌گذاری مالی تقسیم می‌شود.
?در سرمایه‌گذاری واقعی فرد با فداکردن ارزشی در زمان حاضر، نوعی دارایی واقعی به دست می‌آورد. در واقع موضوع سرمایه گذاری، دارایی واقعی است. خرید ملک یا آپارتمان، نمونه‌ای از این سرمایه گذاری است.
? در سرمایه‌گذاری مالی، فرد در ازای فدا کردن ارزش حاضر، نوعی دارایی مالی که نتیجه آن معمولاً جریانی از وجوه نقد است به دست می‌آورد. سرمایه گذاری در اوراق بهادار که فرد در ازای پرداخت پول، محق به دریافت جریانی از وجوه نقد به شکل سود می‌شود، سرمایه گذاری مالی محسوب می‌شود.

۲- بر اساس زمان یا مدت سرمایه‌گذاری: بر حسب زمان، سرمایه گذاری را می‌توان به کوتاه مدت یا حداکثر تا یکسال و بلندمدت یا بیش از یک سال تقسیم کرد.

۳- بر حسب خطر یا خطر سرمایه‌گذاری: از آنجا که منافع حاصل از سرمایه‌گذاری در آینده به دست می‌آید و نسبت به تحقق این منافع یقین وجود ندارد، پس انواع سرمایه‌گذاری‌ها با درجاتی از احتمال عدم تحقق منافع مورد نظر سرمایه‌گذار یا خطر مواجهند.

?سرمایه‌گذاری با خطر متناسب: نوعی سرمایه گذاری است که خطر آن متناسب با بازده ای است که از آن انتظار می‌رود.
?سرمایه‌گذاری با خطر نسبی بیشتر: سرمایه گذاری با خطر نسبتاً بیشتر یا سفته بازی، نوعی سرمایه گذاری است که در آن سرمایه گذار برای کسب بازده، خطر بیشتری تقبل می‌کند.
?سرمایه‌گذاری پرخطر یا خطری: سرمایه‌گذاری بسیار خطری یا قمار، نوعی سرمایه‌گذاری است که در آن فرد برای به دست آوردن بازده ولو بسیار کم، خطر بسیار زیادی متحمل می‌شود.

پست های توصیه شده

نوشتن را شروع کنید و اینتر را بزنید