گزارش بازارهای مالی هفته پنجم مهرماه

 در گزارش ها, گزارش و تحلیل

گزارش بازارهای مالی هفته پنجم مهرماه

در روز چهارشنبه شاخص کل بورس تهران با افزایش ۱۹۱۴ واحد نسبت به هفته قبل در عدد ۱۸۲۹۲۹ واحد قرار گرفت.

کارشناس ارزی موسسه ” ای جی بی ست” پیشبینی کرد ارزش دلار در برابر یورو تا سال ۲۰۲۲ حدود ۴۰ درصد کاهش یابد.

مجمع جهانی اقتصاد، ایران را از نظر شاخص رقابت پذیری اقتصادی، امتیاز ایران در مقایسه با سال گذشته ۰٫۴ درصد بیشتر شده است و به  ۵۴٫۹ رسیده است، اما ایران در مقایسه با رتبه سال گذشته خود، با یک رتبه کاهش، بالاتر از کشورهایی چون مصر، تاجیکستان و پاکستان و پایینتر از کشورهای اکراین، اکوادور و تونس در رده هشتاد و نهم قرار گرفته است. تعداد شرکتهای ژاپنی که از جنگ تجاری آمریکا – چین آسیب دیده اند از ۳ درصد در ماه می به یک سوم جهش کرده است. این درحالی است که شرکتها نگران آینده صادرات خود از چین و کاهش تقاضا هستند

تحلیل بازار بورس تهران

در روز چهارشنبه شاخص کل بورس تهران با افزایش۱۹۱۴ واحد نسبت به هفته قبل در عدد ۱۸۲۹۲۹ واحد قرار گرفت

 

تحلیل بازار بورس تهران

در اولین روز هفته بورس تهران شاهد معاملات منفی در پی افزایش فشار فروش ناشی از هیجانات غیر منطقی بود در این روز شاهد خروج بیش از ۲۰۰ میلیارد تومان نقدینگی توسط اشخاص حقیقی از بازار بودیم که بیشترین حجم این خروج در گروه فرآورده های نفتی و فلزات اساسی اتفاق افتاد. در روز یکشنبه شاخص کل تحت تاثیر دادوستدهای مثبت گروه فلزی – معدنی در آستانه ورود به محدوده های مثبت قرار گرفت. در روز دوشنبه بورس تهران با حمایت حقوقی ها با جهش ۵۷۷۵ واحدی مواجه شد و در گروه پالایشی نیز شاهد معاملات پر حجم بودیم. در روز سه شنبه نیز شاخص بورس تهران افزایش یافت ولی با شتاب کمتری. در این روز بدلیل انتظارات فعالان بازار سهام مبنی بر افزایش قریب الوقوع قیمت رسمی خودرو نمادهای خودروساز به ویژه ایران خودرو و سایپا افزایش قابل ملاحظه ایی داشتند. در آخرین روز هفته و متاثر از خبر تحریم جدید بورس تهران کار خود را با هیجان منفی آغاز کرد ولی با مشخص شدن بی تاثیری تحریم ها روند افزایشی ادامه یافت.

بازار جهانی

رقابت پذیرترین اقتصادهای جهان مجمع جهانی اقتصاد، ایران را از نظر شاخص رقابت پذیری اقتصادی با یک رتبه کاهش در رده هشتاد و نهم جهان قرار داد. مجمع جهانی اقتصاد برای چهلمین سال متوالی، شاخص رقابتپذیری اقتصادی کشورهای جهان از نظر معیارهایی چون: سرمایه انسانی، مهارت کارکنان، انعطافپذیری، میزان باز بودن اقتصاد و نوآوری را منتشر کرد. در این رده بندی ۱۴۰ کشور جهان بر حسب ۹۸ شاخص در ۱۲ دسته، رده بندی شده اند. مجمع جهانی اقتصاد اعلام کرده است که رقابتپذیری تنها مرتب با سطوح درآمدی بالاتر نیست بلکه بیشتر مرتب با پیامدهای اقتصادی آن مثل میزان رضایت از زندگی است. یکی از یافته های کلیدی این گزارش این است که همه کشورها میتوانند در زمینه هایی که در آن مزیت دارند، عملکرد خود را بهبود دهند و رقابتپذیری خود را بالاتر ببرند. شاخص رقابت پذیری عددی بین ۰ تا ۱۰۰ است که صفر به معنای کمترین میزان رقابتپذیری و ۱۰۰ به معنای بیشترین میزان رقابتپذیری است.

رتبه ایران هر چند که امتیاز ایران در مقایسه با سال گذشته ۰٫۴ درصد بیشتر شده است و به ۵۴٫۹ رسیده است، اما ایران در مقایسه با رتبه سال گذشته خود، با یک رتبه کاهش، بالاتر از کشورهایی چون مصر، تاجیکستان و پاکستان و پایینتر از کشورهای اکراین، اکوادور و تونس در رده هشتاد و نهم قرار گرفته است. رقابت پذیرترین اقتصادهای جهان آمریکا با ۸۵٫۶  امتیاز موفق شد رقابت پذیرترین اقتصاد جهان لقب گیرد و پس از این کشور، سنگاپور با ۸۳٫۵ امتیاز، آلمان با۸۲٫۸ . امتیاز، سوئیس با ۸۲٫۶ امتیاز، ژاپن با ۸۲٫۵ امتیاز، هلند با ۸۲٫۴ امتیاز، هنگ کنگ با ۸۲٫۳ امتیاز، انگلیس با ۸۲ امتیاز، سوئد با ۸۱٫۷  امتیاز و دانمارک با ۸۰٫۶ امتیاز، به ترتیب در رده های دوم تا دهم جای گرفته اند. کمترین میزان رقابت پذیری کشور آفریقایی چاد با تنها۳۵٫۵ امتیاز، در انتهای این جدول جای گرفته است و یمن با ۳۶٫۴ امتیاز، هائیتی با ۳۶٫۵ امتیاز، آنگوال با ۳۷٫۱  امتیاز، بروندی با۳۷٫۵ امتیاز و کنگو با ۳۸٫۲   امتیاز، جز کشورهای با کمترین میزان رقابتپذیری اقتصادی هستند.

رتبه کشورهای منطقه و دیگر نقاط در بین کشورهای منطقه، اسرائیل با ۷۶٫۶ امتیاز و قرار گرفتن در رده بیستم جهان، رقابت پذیرترین اقتصاد منطقه است و امارات با ۷۳٫۴ امتیاز و ایستادن در رده بیست و هفتم، قطر با  ۷۱ امتیاز و ایستادن در رده سوم و عربستان با ۶۷٫۵ امتیاز و با ایستادن در رده سی و نهم، دیگر کشورهای با رقابت پذیری بالا در منطقه هستند. در این رده بندی، هند در رتبه پنجاه و هشتم و ترکیه در رده شصت و یکم ایستاده اند. بهترین و بدترین عملکرد سالانه عمان موفق شد با ۱۴ رتبه صعود در مقایسه با سال قبل و ایستادن در رده چهل و هفتم، موفقترین کشور جهان از نظر بهبود شاخص رقابت پذیری اقتصادی باشد و پس از این کشور، فیلیپین با ۱۲ رتبه صعود و سیشل با ۱۰ رتبه صعود، به ترتیب خود را به رده های پنجاه و ششم و هفتاد و چهارم رساندند. از سوی دیگر بیشترین سقوط در جدول رده بندی متعلق به ونزوئلا بود که با ۱۰ رتبه کاهش نسبت به سال گذشته در رده صد و بیست و هفتم ایستاد و پاناما و موزامبیک نیز با ۹ و ۸ رده کاهش، به ترتیب در رده های شصت و چهارم و صد و سی و سوم قرار گرفتند.

آسیب شرکتهای ژاپنی از جنگ تجاری آمریکا – چین

تعداد شرکتهای ژاپنی که از جنگ تجاری آمریکا – چین آسیب دیده اند از ۳ درصد در ماه می به یک سوم جهش کرده است. این درحالی است که شرکتها نگران آینده صادرات خود از چین و کاهش تقاضا هستند. به نقل از رویترز، نظرسنجی رویترز نشان داد تعداد شرکتهای ژاپنی که از جنگ تجاری آمریکا و چین آسیب دیدهاند از ۳ درصد در ماه می به یک سوم جهش کرده است. این درحالی است که شرکتها نگران چشمانداز صادرات خود از چین و همچنین تقاضای کمتر چینیها هستند. این بررسی همچنین نشان داد که ۵۳ درصد از شرکتها نگران اثرات منفی بالا گرفتن تنشهای تجاری هستند و درصد کمی هم شروع به بررسی خارج کردن تولیدات صادراتی خود از چین به کشورهای دیگر هستند. از میان شرکتهایی که اعلام کردند تحت تاثیر منفی جنگ تجاری قرار گرفته اند، اکثریت آنها این تاثیر را محدود دانستند و تنها ۲ درصد اعلام کردند که این تاثیر بزرگ بوده است. هرچند ترس از این وجود داشت که این تاثیر خیلی بدتر شود.

یکی از مدیران بخش خودرو در این باره نوشته است: اختلافات تجاری تاثیر بزرگی بر صادرات مواد خامی از چین داشته است که برای تولید محصولات مختلف در آمریکا مورد استفاده قرار میگرفتند. نتایج بررسی رویترز که از ۲۷ سپتامبر تا ۱۰ اکتبر انجام شد نشان میدهد که شرکتهای غیر تولیدی هم به همان انداره شرکتهای تولیدی، نگران تاثیرات منفی جنگ تجاری هستند. یکی از مدیران بخش ساخت وساز نوشت: تاثیر مستقیم این رویدادها ممکن است کوچک باشد اما شرایط تجاری بدتر و اضطراب به وجود آمده در باره آینده، میتواند باعث افت تقاضا در میانمدت تا بلندمدت شود. این بررسی همچنین نشان داد که ۴۰ درصد از

شرکتهای ژاپنی معتقدند جنگ تجاری باعث مختل شدن زنجیره تولید در ۳ سال آینده خواهد شد و بسیاری از این نگران اند که قیمت واردات مواد و قطعات اولیه، میتواند بالا برود.

افول دوران طلایی صنعت نفت شیل آمریکا

نشانه هایی از آغاز افول دوران طلایی صنعت نفت شیل آمریکا با افزایش نرخ افت چاه های آن به چشم میخورد. یافته های مطلاعه شرکت “وود مکنزی” نشان میدهد برخی از چاهها در منطقه “پرمین ولف کمپ” با نرخ کافت بالایی ۱۵ درصد پس از پنج سال مواجه هستند که بسیار بالاتر از نرخ پنج تا ۱۰ درصدی است که در ابتدا پیشبینی شده بود. به گفته آر تی دوکس، یکی از مدیران شرکت وود مکنزی، اگر انتظار میرفت یک چاه پس از پنج سال به نرخ افت نرمال شش تا هشت درصد برسد، اکنون شاهد نرخ افت ۱۲ درصدی هستیم که این مساله بیشتر به دلیل وضعیت ذخایر است تا اینکه بخواهد به وضعیت اقتصادی مربوط باشد. در نتیجه تولیدکنندگان باید فعالیتشان را سال به سال افزایش دهند، زیرا جبران افت تولید سختتر و سختتر خواهد شد. بعلاوه افت تدریجی چاههای شیل سریعتر از میادین نفتی فراساحلی بزرگ بوده که قابل توجه است، زیرا رونق حفاری شیل طی چند سال اخیر به معنای آن است که نرخ افت تولید بالاتر از گذشته است. کندی حفاری به معنای آن است که افت ذخایر در حال تبدیل شدن به یک مشکل جدی است. مطلاعات جداگانه “گلدمن ساکس” درباره اینکه صنعت شیل دچار فرسودگی شده، نشان داده میانگین عمر پویاترین مناطق عرضه نفت جهانی بین هفت تا ۱۵ سال است. نمونه دوره های رشد سریع شامل اتحاد جماهیر شوروی در دهه ۱۹۶۰ تا دهه ۱۹۷۰ ، مکزیک و دریای شمال در اواخر دهه ۱۹۷۰ تا دهه ۱۹۸۰ و تولید نفت سنگین ونزوئال در دهه۱۹۹۰ ، بزریل در دهه ۲۰۰۰ و شیل آمریکا و ماسه های نفتی کانادا در دهه ۲۰۱۰ است. هر کدام از این دوره های رونق سرانجام وارد یک دوره طولانی افول شدند. با این همه در برخی از موارد، کاهش تولید شدیدتر از سایرین بوده است. صنعت شیل آمریکا نیز وارد دوره انتهایی محدوده فعالیت خود در حدود هفت سال شده است. اگرچه شیل همچنان رشد دارد اما نشانه هایی از کندی رشد آن وجود دارد که طبق اعلام بانک سرمایه گذاری گلدمن، دورهای است که شیل اهمیت خود را به عنوان عامل رشد عرضه جهانی از دست میدهد بر اساس گزارش اویل پرایس، طبق اعلام این بانک سرمایه گذاری، شرکتهای فعال در عرصه شیل همچنان تا اوایل دهه ۲۰۲۰ عملکرد مثبتی خواهند داشت، اما تا سال ۲۰۲۵ این شرکتها شاهد افول ستاره های خود خواهند بود. گلدمن همچنان انتظار دارد نفت شیل آمریکا هر سال حداقل تا سال ۲۰۲۱ حدود یک میلیون بشکه در روز به تولید خود اضافه کند، اما با نشانه های اولیه افت تولید و محدودیت های بهره وری، روشن است روزهای درخشان این صنعت به شماره افتاده است

پایان قدرت نفتی روسیه

عربستان سعودی نه تنها پایان دوران روسیه به عنوان یک قدرت نفتی جهانی را پیشبینی کرد، بلکه مدعی شد صادرات نفت این کشور تا ۱۹ سال آینده کاهش شدیدی پیدا میکند. محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان سعودی، در مصاحبه اخیر با بلومبرگ اظهار کرد: اگر صادرات نفتی روسیه تا ۱۹ سال آینده به طور کامل محو نشود به شدت کاهش پیدا خواهد کرد. وی در پاسخ به اینکه آیا روسیه و عربستان سعودی توافق پشت پرده ای برای افزایش تولید نفت داشته اند از اظهارنظر امتناع کرد و تنها گفت: عربستان سعودی آماده است هرگونه تقاضا و هرگونه افت عرضه از سوی ایران را تامین کند و با محو شدن روسیه، عربستان سعودی با تقاضای بالاییی برای نفت روبه روست که باید به تامین آن بپردازد. با این حال ولیعهد عربستان سعودی به منطق خود درباره خروج روسیه به عنوان یک تولیدکننده بزرگ نفتی اشاره نکرد. تولید نفت روسیه در اوت به ۱۱٫۲۱ میلیون بشکه در روز رسید که نزدیک به بالاترین رکورد دوران پس از شوروی سابق بود که یک ماه پیش از امضای توافق اوپکپالس برای محدود کردن عرضه خود در اواخر سال ۲۰۱۶ تولید کرده بود. تولید ۱۱٫۲۱ میلیون بشکه روسیه را در جایگاه دومین تولیدکننده بزرگ جهان پس از آمریکا قرار میدهد که اوایل امسال عربستان سعودی و روسیه را پشت سر گذاشت. اگرچه آمریکا موفق شد در سال ۲۰۱۸ از جایگاه سومین تولیدکننده بزرگ نفت جهان صعود کند، اما این موفقیت حاصل توافق محدودیت عرضه میان عربستان سعودی و روسیه بود. بر اساس گزارش اویل پرایس، شرکت گازپروم نفت اوایل روز چهارشنبه اعلام کرد دیگر تولید نفت خود را محدود نخواهد کرد با این حال تردید دارد که روسیه و عربستان سعودی بتواند جایگاه برتری خود را پس بگیرند. عربستان سعودی در هفته های اخیر به همراه ایران در صدر اخبار نفتی بوده است، زیرا معامله گران تلاش میکنند برآورد کنند عربستان سعودی چه میزان مازاد ظرفیت تولید دارد تا بتواند هرگونه افت عرضه از سوی ایران و ونزوئلا را جبران کند.

 

وضعیت هند در آستانه اعمال تحریم های آمریکا علیه ایران

با توجه به اینکه کمتر از سه هفته به اعمال تحریم های نفتی آمریکا علیه ایران باقیست، هند که پیشتر به عنوان دومین خریدار بزرگ نفت ایران مطرح بود، در وضعیت سختی گرفتار شده است. این روزها در دهلی نو، کنفرانس انرژی این کشور با عنوان CERAWeek در حال برگزاری است که بسیاری از تحلیلگران و مقامات شرکتهای تولیدکننده و مصرف کننده نفت در آن حاضر هستند. با توجه به میزبان بودن هند در این نشست مهم، یکی از موضوعات اساسی این کنفرانس چگونگی استراتژی اتخاذی هند برای پاسخگویی به نیازهای نفت خام خود میباشد. هند پیشتر به عنوان دومین خریدار بزرگ نفت ایران مطرح بود و در مقطعی تا بیش از ۷۰۰ هزار بشکه نفت به صورت روزانه از ایران خریداری مینمود اما خروج آمریکا از برجام باعث شد تا این کشور به آهستگی میزان واردات خود از ایران را بکاهد و بنا به برخی از آمارهای غیررسمی تا ماه گذشته میزان واردات هند از ایران به کمتر از ۳۰۰ هزار بشکه و بر اساس برخی از گزارشات حتی تا سطح ۲۰۰ هزار بشکه نیز کاهش یافته است.

.به گفته تحلیلگرانی که در کنفرانس انرژی هند حضور دارند، فشارهای تحریمی آمریکا علیه ایران باعث خواهد شد تا عربستان و امارات اقدام به افزایش صادرات نفت خود به هند به منظور تصاحب بخشی از سهم ایران نمایند. خالد الفلاح وزیر انرژی عربستان و سلطان احمد الجابر وزیر کشور عربستان و همچنین مدیرعامل شرکت نفت ابوظبی که در دهلی نو حضور دارند، از آمادگی کشورهای مطبوعشان به منظور افزایش تولید خود برای پاسخگویی به تقاضای هند خبر دادند. با وجود اینکه مقامات هندی تاکنون اظهارنظر رسمی درباره آینده واردات نفت این کشور از ایران نکردهاند، اما برخی از تحلیلگران بر این عقیده هستند که هند موفق به دریافت معافیت برای ادامه تامین بخشی از نفت خام خود از ایران خواهد شد. بنا به گفته نشریه پلاتس، واردات نفت خام هند از ایران در دور پیشین تحریم ها در حدود ۲۰۰ تا ۲۵۰ هزار بشکه در روز بود. پس از برداشته شدن تحریمها و عملیاتی شدن برجام در سال ۲۰۱۶ ،پالایشگاههای دولتی هند تحت تاثیر تخفیف قابل ملاحظهای که ایران در زمینه هزینه حمل به آنها میداد، اقدام به افزایش خرید نفت خود تا ۳ برابر نمودند. علاوه بر این ایران به پالایشگاه های هندی مهلت ۶۰ روزه برای تسویه حساب محموله های خریداری شده می داده است که این امر، خرید نفت از ایران را به گزینه جذابی تبدیل کرده بود. در حال حاضر نخست وزیر نارندرا مودی که در سال آینده با چالش انتخاب شدن برای دومین دور مهیا است، در تلاش است که با جلوگیری از افزایش قیمت سوخت، پایگاه رای آوری خود را از دست ندهد. در صورتی که تحریمها علیه ایران باعث شود تا قیمت نفت به ۱۰۰ دلار برسد، آنگاه دولت مستقر هند با چالش جدی مواجه خواهد شد. قیمت نفت از سال گذشته بر حسب دلار حدود ۵۰ درصد و بر حسب روپیه حدود ۷۰ درصد افزایش یافته است و افزایش بیشتر آن با توجه به تحریم های آمریکا علیه ایران میتواند که دولت مودی را به دردسر بیفکند به همین دلیل مقامات این کشور در تلاش برای دریافت معافیت برای ادامه واردات نفت خام از ایران می باشند.

از طرف دیگر نقش ارزهای خارجی در تعیین تورم مصرف کننده در هند نیز بسیار مهم است و از ابتدای سال تاکنون ارزش دلار آمریکا در مقابل روپیه حدود ۱۸ درصد افزایش یافته است. ترکیب رشد قیمت نفت و تضعیف ارزش پول ملی هند میتواند که باعث کاهش محبوبیت دولت آقای مودی در آستانه انتخابات سراسری این کشور شود.

 

روند تغییرات شاخص های مهم مالی و اقتصادی بین الملل

 

ارز و طلا

پیش بینی کاهش ارزش جهانی دلار کارشناس ارزی موسسه ” ای جی بی ست” پیشبینی کرد ارزش دلار در برابر یورو تا سال ۲۰۲۲ حدود ۴۰ درصد کاهش یابد. به نقل از راشاتودی، اولف لیندهال گفت که دلار وارد چرخه فرسایشی خود شده است. از دهه ۱۹۷۰ تاکنون، دلار یک چرخه منظم ۱۵ساله سود و زیان داشته است و زمان ورود دلار به مرحله نزولی است. وی افزود: اگر سرمایه گذاران ارزی نسبت به پوشش ریسک سرمایه گذاری خود در برابر دلار از هم اکنون اقدام نکنند، متحمل بزرگترین زیان ۴۵ سال اخیر سرمایه گذاران دلار خواهند شد.این تحلیلگر پیشبینی کرده است تا سال ۲۰۲۴ ،هر یورو از ۱٫۱۵ دلار کنونی به دو دلار و هر ین از ۱۱۲ ین کنونی به ۷۵ ین در برابر دلار میرسد که به ترتیب معادل ۴۱ درصد و ۳۳ درصد افزایشی است. لیندهال گفته است چرخه عمر اقتصادی، الگویی متداول در علم اقتصاد است. به گفته وی، از دید اقتصادی نیز دلایل متعددی برای کاهش ارزش دلار در سال های آتی وجود دارد؛ کاهش رشد اقتصادی آمریکا، ریزش بورس وال استریت، تنشهای سیاسی و تغییر نرخ برابری دلار در برابر سایر ارزها به دلیل کاهش قدرت خرید.

 

اخبار و تحلیل های مهم هفته

رشد بازار بورس بر اساس دو سناریو که به تایید کارشناسان رسیده، افزایش یا کاهش نرخ دلار و طلا، نهایتا به بازدهی بازار سهام ختم میشود. این پیشبینی در صورت تحقق بازارهای طلا، ارز و مسکن را دچار رکود خواهد کرد. معاونت برنامه ریزی توسعه شهری و امور شورای شهرداری تهران و موسسه راهبردهای بازنشستگی صبا، دو تحلیل از وضعیت اقتصاد ایران در سال ۱۳۹۷ ارایه کرده است؛ اول این که جهش نرخ ارز در اثر تداوم تنگناهای دسترسی به شبکه نقل و انتقال بین المللی ارز یا بروز تنش در روابط بین المللی ایران در سایه سیاستهای خصمانه دولت ترامپ وهمپیمانان آن ایجاد شود که در این صورت چهارصنعت بزرگ بورس شامل پتروشیمی، فراوردههای نفتی، فلزات اساسی و استخراج کانه های فلزی تحت این سناریو، با افزایش قیمت محصولات و سودآوری مواجه خواهند شد و تحت تاثیر این رخداد، شاخص این صنایع و شاخص کل بورس و فرابورس، رشد و بازدهی زیادی را به ثبت خواهند رساند.

دوم این که ثبات نرخ ارز در اثر رفع تنگنای دسترسی به منابع ارزی ایران در خارج از کشور و بازگشت آرامش به روابط خارجی کشوراتفاق بیفتد که تحت این سناریو، به دلیل نبود چشم انداز رشد قیمتهای جهانی، بازدهی بازار سهام بیش از هر چیز بالایی نرخ سود بانکی، نقدینگی را به سمت بازار پول و بدهی هدایت کرده و بازار سهام عمل با چشم انداز رشد و جذابیت همراه خواهد بود. در هر دو حالت به نظر میرسد که بازار سهام تحت تاثیر جهش یا ثبات نرخ ارز، رشد و بازدهی نسبتا زیادی را تجربه خواهد کرد.

ثبات بورس با وجود تحریم

بازار سهام در روزهای اخیر افت نسبی را تجربه کرد اما امروز برخالف برخی تحریم ها به ثبات رسید. عصر گذشته دفتر کنترل دارایی های خارجی وزارت خزانه داری آمریکا در سایت خبری خود نام بنگاه هایی را اعلام کرد و آنها را تحریم کرد. بانک ملت، بانک مهر اقتصاد، تراکتورسازی تبریز و فولاد مبارکه اصفهان بنگاه هایی بودند که از دسترسی به نظام مالی آمریکا منع شده­اند. با این حال بازار سهام به دلایلی از جمله عرضه اولیه ای که بعد از مدتها صورت گرفت، توانست تا حدودی پایداری خود را حفظ کند. در روز پایانی هفته شاخص کل بازده نقدی و قیمتی بورس اوراق بهادار تهران ۹۵ واحد رشد کرد و تا ۱۸۲ هزار و ۹۲۹ افزایش یافت اما در ابتدای باز شدن معاملات بورس، بازیگران بازار سرمایه شاهد کاهش نماگر اصلی بازار با شیب تندی بودند؛ به طوری که نیم ساعت پس از شروع معاملات شاخص کل در تراز ۱۸۰ هزار و ۳۲۲ واحدی قرار گرفت.

پست های توصیه شده

نوشتن را شروع کنید و اینتر را بزنید

بورس تهرانصنعت طلا